Hoe gaat het?

Lieve allemaal,

Soms is de vraag 'Hoe gaat het?' gemakkelijk te beantwoorden, soms niet. Dat laatste is wat ons betreft nu een beetje het geval. We hebben het gevoel dat er zoveel is gebeurd de laatste tijd, dat het lastig is om een korte 'update' te schrijven. Maar we willen toch een poging wagen.

We hadden vandaag een rustige zondag. Dat was de afgelopen weken wel even anders. Vorige week zondag hadden we net een week E&R achter de rug, die de zondag daarvoor begonnen was (eigenlijk die vrijdagavond daarvoor al). Dit was een hele enerverende, maar wel mooie week. Dirk heeft het team geleid, wat naar de mening van de teamleden heel goed is gegaan. Wieke heeft vanaf de zijlijn (=huis) het een en ander kunnen bijdragen, maar niet volledig 'meegedraaid'. We zijn nog bezig om hier van 'bij te slapen'.

Vorige week zondag heb ik (Wieke) voor het eerst 'echt' gepreekt! Dit was een geweldig mooie ervaring. Het was in een Chinese christelijke gemeente hier in Arnhem, waar ze nu tweetalige diensten organiseren eens per maand (Chinees en Nederlands), waarbij iemand voor het jongere gedeelte van de gemeente een Nederlandse preek houdt. De oudere garde krijgt dan wel een Chineze preek. Ze beginnen deze dienst wel gezamenlijk, en sluiten het ook af met gezamenlijk koffiedrinken. Waarschijnlijk zal dit nog wel eens vaker gaan gebeuren. Ik kijk er naar uit!

Ze vroegen ook of ik wat wil betekenen in het jeugdwerk (jeugdclub heeft 'catechisatie' nodig), maar dat lijkt me nu even teveel van het goede.

Op ons werk gaan de gebeurtenissen gewoon door. We zijn beide wel druk met het een en ander. Niet echt 'komkommertijd' dus, wat ons betreft. Dirk had het volgende congres alweer 'in the picture'. Londen, volgend jaar? Het is nog even de vraag of dat gaat lukken en definitief gaat worden. Geen Boulder (USA) in de herkansing dus... jammerrrrrrrr...

In de kerk zijn de afgelopen maanden een aantal verdrietige dingen gebeurd. Een ongeboren kindje overleden, verschillende mensen die heftige trajecten ondergaan om kanker te bestrijden etc... Dat hakt er wel in, merken we. Het is moeilijk om dit te plaatsen en om de juiste manier te vinden om met de betrokkenen mee te leven.

Met Joël gaat het goed. Hij vermaakt zich prima. Vandaag is hij voor de tweede keer in de crèche geweest, en daar heeft hij het wel naar zijn zin gehad. Toen we hem kwamen ophalen, stonden zijn ogen op half zeven en konden we hem opvegen. Onderweg naar huis viel hij in de auto al in slaap en we duikelden hem maar gauw voor een paar uurtjes zijn bed in!

Hij heeft inmiddels al een heel volwassen eetpatroon, met twee boterhammen per dag, fruit, groente en pap. Hij begint zelfs al een beetje kieskeurig te worden met wat hij wel en niet lekker vindt!! Dit levert soms best een strijd op, want met name avondeten met aardappel kan hij niet zo waarderen... (zo ouders, zo zoon?)

Komende dinsdag gaan we weer naar het consultatiebureau. We zijn benieuwd of we nog 'op schema' liggen. Vast wel, want hij ziet eruit als een hele gezonde, weldoorvoede Hollandse kaaskop. Op zijn eigen manier schuift hij al de hele kamer rond en bekijkt het liefst alles wat niet van hem is. Oftewel: kleed en eigen speeltjes: niet interessant. Mama's tas: hier met dat ding..!

En wat heeft Joël hier zelf over te zeggen? (hij brabbelt heel wat af, wij proberen het te vertalen):

"Ik ben een echte lachebek! Papa en mama maken vaak grapjes en dat vind ik heel leuk. Ik vind spelen in de box ook heel leuk, maar dat ding is eigenlijk wat aan de kleine kant en dan stoot je zo vaak je hoofd. Zó irritant. Af en toe word ik in een emmer gestopt. Dat water is heerlijk warm, maar mama doet er veel te veel in. Alles gaat over de rand. En dat vind ik heel fascinerend! Oh ja. Papa en mama geven mij soms van dat spul... niet te pruimen. Ik snap niet dat ik dat moet eten en houd dan ook stijf mijn mond dicht. Wat dacht je... ik ben ook niet gek! Gelukkig heeft mama vanavond hele lekkere griesmeel gemaakt. Dat was een stuk beter dan die smerige bambix-pap. Dus ik heb nog hoop! Brood met leverpastei is trouwens heerlijk! Veel lekkerder dan aardbeienjam! Dus, als ik ben gegroeid, weten jullie waar dat van komt!

Knuffelen vind ik het fijnst. En papa's beenharen zijn leuk. En mama's haren en kettingen ook! Dus: ik kom mijn tijd wel door!"

Ter illustratie wat fotootjes:

Nou, dit zijn zo wat dingen die ons bezig gehouden hebben (of nog steeds).

Heel veel liefs vanuit Arnhem!

Dirk, Wieke en Joël.